Met de snelle catamaran-ferry werden we van Koh Samui naar Koh Tao gebracht. Een veel kleiner eiland en dat merkte je meteen: de pier was een beetje rommelig, er werd driftig gebouwd, tussen de souvenirwinkels en diving-schoolkantoortjes in. We werden weer opgewacht door een meneer met een bord waar onze naam op stond en vervolgens in een open pick-up truck naar ons resort gebracht. Daar bleek dat we twee 'kamers' hadden geboekt met elk twee tweepersoons bedden. Dus acht slaapplaatsen voor ons vieren! Dat was een beetje veel, dus meteen maar even rechtzetten. Geen probleem gelukkig. We kozen de mooiste van de twee kamers, die met een mooi zitje en een heuse lounge-plek, waar we ook al vaak gebruik van hebben gemaakt. Het strand ligt aan de andere kant van het pad dat langs onze kamer loopt en het zwembad op een meter of 15, dus dat komt wel goed. De eerste dag hebben we een beetje geacclimatiseerd. De tweede dag een beetje geluierd, gezwommen, gelezen en de tour-mogelijkheden verkend. We besloten in elk geval te gaan snorkelen. Dat werd dus dag 3 op Koh Tao: snorkeldag. Om 9.00 uur op de boot, nadat we eerst flippers en een snorkelmasker kregen uitgereikt. Vervolgens werden we naar de eerste stopplaats gevaren: Shark Bay. Dat klonk heel spannend, maar haaien hebben we uiteindelijk helemaal niet gezien. We konden even wennen aan het snorkelen op zich, want alleen de kinderen hebben thuis in zwembad De Neul wel eens zoiets gedaan. Het viel gelukkig niet tegen, hoewel er af en toe nog wel even wat mis ging en een hap zeewater niet te vermijden was. Na een half uur moesten we weer terug aan boord en werden we naar de volgende stopplaats gebracht: Aow Leuk (geweldige naam). Daar viel al heel wat meer moois te zien, vooral veel koraal en ook prachtige vissen. In de baai daarna, Hin Wong bay, was ook erg fraai – veel vissen en veel soorten koraal, maar Mango Bay, de laatste stop, was het allermooist. Goed opgebouwd dus, die snorkeltour. Als laatste werden we nog naar een eilandje gebracht, waar je geen plastic flessen, geen blikjes en geen flippers mee aan land mocht nemen (dat wilden ze je liever daar ter plaatse tegen woekerprijzen verkopen) en het kostte ook nog 100 baht (ca. 2,50 euro) p.p. om aan land te kunnen. We hadden weinig keus, dus we zijn met de snorkelbrillen toch maar even het eiland op gegaan. Het was erg heet en er was weinig schaduw. We gingen meteen maar weer het water in om te snorkelen. Opvallend was hoe veel mooie vissen er zo dicht bij de vloedlijn al te zien zijn. En hoeveel zeekomkommers!! Maar als je gewoon het water in loopt, merk je dat eigenlijk helemaal niet, dan voel je alleen het koraal of de resten daarvan. Na een half uurtje snorkelen hadden we het ook wel weer gezien daar, maar we moesten nog een uur wachten voor de boot zou vertrekken. We zochten dus maar een schaars schaduwplekje op en keken wat om ons heen. Om vier uur werden we weer afgezet bij de pier waar we vertrokken waren en terug naar het hotel gebracht. Daar bleek dat we behoorlijk verbrand waren, vooral op rug en achterbenen. Logisch, want je ligt steeds op je buik in het water, maar we hadden het niet in de gaten gehad tijdens de tocht. Het was ook prachtig weer vandaag. Terwijl we tot nu toe in Thailand veelal bewolkt weer hebben gehad, was er vandaag geen wolk aan de lucht en scheen volop de zon, wat natuurlijk voor het zicht tijdens het snorkelen ideaal is. Volgende keer toch maar een t-shirt aan bij het snorkelen en de komende dagen even oppassen met de zon – voor zover mogelijk hier.

Vandaag (vrijdag) hebben we weer een zwembad en stretcher-dag gehad. Beetje geluierd, gelezen en gezwommen. Morgen gaan we vissen!