Bij aankomst op Chiang Mai trainstation - onderweg ook nog vertraging opgelopen - was het 23.10 uur, maar er stond wel netjes een busje voor ons klaar om ons naar het hotel te brengen. Onze reisgenoten uit Huizen hadden nog geen transport geregeld, maar in ons busje was plaats genoeg en het bleek geen probleem om ook even langs hun hotel te rijden. In ons Hotel De Naga was alles prima geregeld, maar helaas bleek het bijbehorende cafe net te sluiten. Dan maar even naar de bar daarnaast voor een snelle hap, want honger hadden we wel. Dat werden cheeseburgers en friet - hoe Thais! Nog voor we het eten opgediend kregen viel de stroom uit!! Ook een belevenis als je driehoog op een terras zit uit te kijken naar de lichtjes op straat en in de omgeving. Die waren overigens even verderop nog wel aan, dus de stroomuitval was zeer locaal.

Uiteindelijk lagen we om half een allemaal in bed en hebben lekker geslapen, zij het wat kort, want de volgende ochtend stond de Vliegende Aap tour op het programma. Om 7.00 uur weer op dus. Na een lekker uitgebreid ontbijt zaten we op de afgesproken tijd (8.00 uur) klaar voor de pick up. Maar die had vertraging en het werd 9.00 uur voor we opgehaald werden. Een uurtje rijden later, met op het laatste stuk nog een paar aardige haarspeldbochten, waren we bij het vertrekpunt. We kregen allemaal een tuigje aangemeten en een helm opgezet en vervolgens werden we nog een stukje verderop in de jungle gedropt. De twee aardige en zeer bekwame gidsen, Mister Bi and Mister Son, zorgden ervoor dat we steeds aan alle kanten goed vastgeklonken waren voor ze ons een zetje gaven van het plateau - waarvan het hoogste op 50 m van de grond lag - de gapende diepte in. Wel even wennen, zo in het niets stappen op hoop van zegen. Maar ook ontzettend gaaf om aan zo'n lange kabel te glijden met boven en onder je alleen de jungle. Wauw, wat een belevenis. We kregen er alle vier maar amper genoeg van. Natuurlijk probeerden ze ons af en toe even voor de gek te houden, die twee meneren. Maar dat lukte ze niet, we vonden het veel te leuk en we hebben dus ook NIET gegild, ook niet als ze aan de touwbruggen gingen staan schudden terwijl wij er op stonden of ons zogenaamd lieten vallen bij het 'abseilen' . Eigenlijk duurde het veel te kort, maar er werd ons verteld dat de nieuwe en hogere plateau's in aanbouw waren en dat we dus zeker terug moesten komen voor meer. Wie weet ... We kregen bij de verzamelplaats nog een lunch (dat zit standaard bij al die tours inbegrepen) en daarna werden we nog bij een waterval in de buurt gebracht. Daar konden we omhoog om de waterval te bekijken. Wel mooi, maar niet heel spectaculair. Daarna weer de bus in en naar de stad terug.

's Avonds zijn we op pad gegaan naar de Night Market om even onze slag te slaan: twee zonnebrillen, een zijden kimono, twee voetbalshirts en nog wat klein spul - alles pas gekocht na flink afdingen uiteraard!! We waren ook op zoek naar de Kalare Food Center en het viel nog niet mee om dat te vinden tussen het gekrioel van alle standjes met koopwaar. Bij het Food Center koop je coupons en daarmee kun je dan bij een tiental verschillende stalletjes met eten uit even zoveel ' keukens' je maaltijd samenstellen. Er was Thais, Indiaas, Japans (sushi), Chinees etc. We hadden gehoord dat je er ook Europese gerechten kon eten, maar die bleken er toch niet echt te zijn, tot teleurstelling van de kinderen. Gelukkig (?) was er wel friet, dus ook zij hebben toch iets gegeten. Wij hebben de sushi geprobeerd en ook nog wat Indiaas, voor de variatie. Erg lekker. Toen we het bijna op hadden, begon het te regenen. Nou ja, regenen ... het kwam met bakken de hemel uit. Binnen no-time stond de straat blank en dat was jammer, Willem moest nog even wat geld uit de muur trekken en die was aan de overkant. Tja, wat nu? We stonden een tijdje te kijken (gelukkig nog overdekt) hoe er steeds meer doorweekte mensen naar binnen vluchtten en hoe de regen door de straat stroomde: het stond tot kniehoogte! Dat weerhield de tuktuks en de red-cabs (wat grotere open taxi's) er niet van om af en aan te blijven rijden. Uiteindelijk bleek er ook nog een geldautomaat te zijn die droog te bereiken viel en daarna zijn we dan maar in een tuktuk gestapt, die ons redelijk droog naar ons Hotel heeft gebracht. Maar gauw gaan slapen, want morgen wacht ons de Jumbo-tour: rijden op een olifant, maar zonder zadel o.i.d. We zijn zeer benieuwd.