Het bleek dus toch de goede trein en die bracht ons terwijl wij sliepen naar Surat Thani. Toen we daar aankwamen om kwart over 7 stond daar weer iemand ons op te wachten. We werden verzocht in een songthuew (een open taxi) te stappen, met nog een ander gezin uit Waalre (!) bestaande uit 5 personen. De bagage ging bovenop. Na een tocht van zeker een uur kwamen we aan bij ons doel van die dag: Tree Tops, waar – de naam zegt het al – we in een boomhuisje zouden gaan slapen. De “lobby” was erg groot en ietwat naargeestig, maar het personeel was erg aardig. We mochten ons even terug trekken in onze boomhut en om 13.00 uur kregen we lunch, lekker Thais eten. Na de lunch zouden we gaan “tuben” op de rivier. Leuk! Met de songthuew en een 9-tal vrachtwagen-binnenbanden werden we naar een nabij gelegen rivier gereden. Daar stapten we het water in, wat niet heel diep was, hesen ons in een band en lieten ons heerlijk meedrijven met de stroom. Het begon ook nog te regenen, maar ja … nat waren we toch al. Er waren apen, een slang en natuurlijk de mooie flora te zien onderweg. Op een gegeven moment kregen we gezelschap van een hond, door de kinderen Mottie gedoopt, die vrolijk met ons mee zwom, af en toe aan land klauterde en dan toch weer het water in dook. Hij vond het zó gezellig dat hij zelfs na afloop met ons mee aan land kwam toen ons tubing-avontuur er op zat. Hij achtervolgde zo hardnekkig de rijdende auto, dat onze gids hem maar in de wagen hees. Dat vond hij toch toch niet zo'n succes en hij deed verwoede pogingen om er weer uit te springen – tevergeefs. Hij bleef bij ons tijdens het volgende onderdeel van de tour: het voederen van een stel apen bij een voormalig tempel-complex. Het duurde even voor de apen zich lieten zien en voeren, want er liepen meer honden los rond en die joegen de apen steeds terug de bomen in. Dat schoot niet op. Uiteindelijk konden we toch al het meegebrachte fruit kwijt en waren er volop foto-opportunities. Helaas wemelde het daar ook van de muggen, dus we zaten allemaal binnen geen tijd onder de bulten. Opeens was er ook een baby-gibbon met een halsbandje verschenen, die meteen de show stal en met name erg van Jonas gecharmeerd was. Hij gaf hem handjes en achterpootjes en ging graag aan zijn nek of t-shirt hangen. Hij had een beetje de pik op Mottie, die het toch al zwaar had als indringer tussen al die andere zwerfhonden. Arm beest.

Toen het fruit echt op was werden we nog naar een uitzichtpunt gebracht en vandaar ging het weer naar de boomhutten. Mottie ging mee en bleef ons en het andere gezin trouw volgen gedurende de rest van ons verblijf daar. 's Avonds hebben we lekker gegeten (Thais uiteraard, er was geen keuze-menu) en gekletst met onze mede-Treetoppers uit Waalre. Het klikte heel aardig, ook tussen de kinderen ondanks het leeftijdsverschil (Lisanne van 18, Sander van 17 en Marco van 14). Ze kochten hun vis regelmatig op de markt op het Gerardusplein, waren bekend met het Joriscollege in Eindhoven en zo waren er nog wat links. Grappig, zo ver weg gaan en dan mensen tegen komen die vlak bij je wonen. Na nog even op het balkon naar de oerwoud-geluiden te hebben geluisterd, zijn we niet al te laat gaan slapen in ons boomhuis, waar het een beetje muf rook, maar verder alles OK was en hebben lekker geslapen onder een grote klamboe.