Na een nacht in het Tree Top-boomhuis werden we naar het meer van Khao Sok National Park gebracht voor de rest van de Tree Tops Jungle Safari: twee dagen/nachten in een drijvende bungalow met op het programma een nacht-safari, een trekking die de brochure omschreven werd als 'pittig' en door de gids als 'medium', een boottocht naar een vleermuizengrot en een ochtendsafari.

Het was nogal een tocht van de Tree Tops boomhutten naar het meer – we zaten weer dik een uur in de songthuew met zijn negenen. Bij aankomst moesten we nog een uur wachten tot de longtail-boot (een traditionele platte, open boot waarvan de schroef een paar meter van de boot in het water hangt) er was om ons over het meer naar de drijvende bungalows te brengen, maar de tocht er naartoe was prachtig, tussen spectaculaire rotsformaties door.

Aangekomen bij de drijvende 'bungalows' werden we naar onze hutjes verwezen door mr. Michael, de gids, die ons vertelde dat we hem zo mochten noemen omdat hij op Michael Jackson leek. Op de vraag of hij dan even de moonwalk kon demonstreren, moest hij helaas verstek laten gaan, dat kon hij niet. Nu zou het sowieso erg lastig zijn geweest op de ondergrond van de 'lobby', die bestond uit oneffen planken en stukken bamboe – het bleef inderdaad drijven, maar daarmee was alles wel gezegd. Het meer was zowel badkamer als WC, althans voor kleine boodschappen, voor de grote moest je een stukje klimmen over een vooral bij of na regen levensgevaarlijk glibberig paadje naar een hutje op een helling met een tweetal WC's (met handmatig spoelsysteem: een bak water met een kan, waarmee je zelf de WC moest doorspoelen). Dan moest de nood dus echt hoog zijn. De hutjes lagen allemaal aan een steiger, waarvan sommige planken ook aan vervanging toe waren en hadden maar ten dele elektriciteit. Een zaklamp was dus wel handig s' avonds. Er waren matrassen of bedden in de hutjes met een klamboe er boven en er was een voordeur aan de steiger en en achterdeur aan de meerkant, met een eigen klein terrasje met twee stoelen. Een klapluik aan beide kanten van het hutje fungeerde als raam en de zijkanten waren vanaf een meter of anderhalf gewoon open. Het was een allemaal beetje primitief, maar het had ook wel zijn charme. Voor twee nachten zouden we het er wel uithouden.

De eerste dag gingen we na de lunch om 13.00 uur met mr. Michael naar de vleermuizengrot. Hij bracht ons met de longtailboot naar een grot in de buurt, waar we over een rots moesten klauteren en in het water moesten springen om naar de grot te zwemmen. Michael zelf had een zwemvest als een soort luier om zijn benen gedaan, want hij bleek niet te kunnen zwemmen!!! In de grot waren vleermuizen, maar die zien we wel vaker. Het was vooral spectaculair om in die grot in donker in het warme water te zwemmen. De waaghalzen in de groep konden er ook spectaculair van een rots de grot in duiken. De hoge duikplank in een zwembad was er niets bij. Op de terugweg in de boot begon het te regenen. Een beetje verkleumd (kan dat wel wanneer het 30 graden is?) kwamen we terug en doken we het meer in. Dat voelde als een warm bad. Heerlijk.

's-Avonds hebben we lekker gegeten (weer Thais uiteraard) en daarna zouden we de nachtsafari gaan doen. Op de afgesproken tijd zaten we allemaal klaar, maar er gebeurde niks. Na een tijdje kwam iemand ons vertellen dat we niet konden gaan die avond, omdat er geen boot was. Dat snapten we niet helemaal want er lagen er genoeg. Er was een groepje Nederlanders die een dag eerder was aangekomen en die stevig zaten te mopperen.”We liggen hier al 2 dagen op ons bed”. We deden nog wel een poging om de Thai te overreden (mister Michael was nergens te vinden), maar goed, zie dat maar eens te communiceren met een Thai die bijna geen Engels spreekt. We hadden het maar te accepteren en gingen dus maar vroeg slapen. 's Nachts werden we wakker van een fikse regenbui, maar alles bleef binnen droog dus er was geen reden voor paniek.

De volgende dag gingen we, nog voor het ontbijt, met de boot op ochtendsafari. Om de apen te zien wakker worden, heette het. We hebben weinig apen gezien. Misschien waren ze gealarmeerd door het lawaai van de longtailboot, die een behoorlijke zware motor had. De rest van de ochtend hadden we vrij en om 14.00 uur zouden we de trekking van drie uur gaan doen. We zijn dus lekker gaan zwemmen en lezen en hebben ons mentaal voorbereid op de pittige tocht die ons voor de boeg stond. Allemaal een lange broek aan en stevige schoenen, was het advies. Broek in de sokken in verband met de bloedzuigers en vergeet vooral de anti-muggenspray niet. Zo zijn we dus op pad gegaan, het zag er niet uit, maar het bleek zeker geen overbodig advies. Het 'pad' was meer een spoor en de ondergrond varieerde van rots tot modderige klei, tot half vergane bamboebladeren en boomstronken. Best wel pittig, ja. Jonas had het halverwege eigenlijk al helemaal gehad, maar met een beetje peptalk klauterde hij op zijn Teva sandalen met dikke sokken toch verder. Maar ook degenen met echte wandelschoenen hadden het zwaar te verduren en hadden nauwelijks grip. Daarbij ging het ook nog eens steil omhoog op sommige stukken en boden de takken weinig houvast omdat ze ofwel half vergaan ofwel bezaaid met doorns waren. Mr. Michael gaf af en toe wat toelichting over wat we zagen. Op een bepaald punt aangekomen zou het niveau van 'medium' naar 'heavy' stijgen, want er moest met handen en voeten geklauterd worden over scherpe rotsen. Daar haakte een deel van de groep af (waaronder wij): we vonden het te gevaarlijk. Bovendien zag het er ook nog naar uit dat het zou gaan regenen. Wel jammer, want nu zou ook het beloofde mooie uitzicht niet bereikt worden. Wij gingen dus maar vast weer terug naar beneden nu het nog droog was en ook dat was een behoorlijke toer. Uiteindelijk hoorden we van degenen die wel doorgeklommen waren dat het echt niet zonder gevaar was en dat er ook nog lelijke valpartijen aan te pas waren gekomen. Maar het uitzicht was wel bijzonder, werd gezegd (dat zou ik ook gezegd hebben).

We waren allemaal moe maar voldaan na deze inspanning en hebben terug bij het meer weer lekker gezwommen in het lauwe water. Terwijl we in het water lagen zagen we een geweldige stortbui op ons afkomen. Een prachtig gezicht. Binnen 5 minuten regende het dat het goot. Als je dan in het meer ligt te dobberen, is dat fantastisch!

Na het eten zijn we dan toch ook nog op nachtsafari gegaan en ook dat was heel bijzonder. Met de boot voeren we langs de vele eilanden, waarbij af en toe de motor werd uitgezet en de oever beschenen met een zoeklicht. In eerste instantie zagen we niet veel nachtdieren, maar op een gegeven moment hoorden we een kleine kilometer verderop getrompetter van een olifant.

De boot werd langzaam in de richting van het geluid gebracht. Na een tijdje hoorden we

een hevig gekraak in het woud. “Chang, chang” riep een van de gidsen. Hé, dat woord kenden we, dat betekent olifant! En ja hoor, even later kwamen er twee olifanten in zicht, een grote en een wat kleinere. Die waren nog op pad voor een late night snack. We konden ze goed onderscheiden en ze bleven ook gewoon in het licht van de schijnwerper staan. Geweldig om te zien, die wilde dieren zo dicht bij. We waren allemaal onder de indruk. Mr. Michael was er niet bij en vertelde later dat hij zelf nog nooit olifanten in het wild had gezien.

Dat was dus de afsluiter van deze drie bijzondere dagen in Khao Sok National Park. Na een wederom goede nacht (met maar twee hoosbuien) werden we de volgende ochtend om 9.00 uur weer naar de pier gevaren. Van daar zijn we naar Surat Thani teruggebracht en vandaar met de bus naar de pier van Don Sak gereden voor de boot naar het eiland Koh Samui. Dat ging allemaal heel soepel. Op Koh Samui zijn we een nacht gebleven ('s middags lekker gezwommen en de was laten doen. Beperkte indruk van het eiland: geen plek om lang te vertoeven; om de 5 minuten komt er een geluidswagen langs die een bokswedstrijd of een disco aanprijst en verder kun je er 'onbeperkt eten voor 109 baht', aangekondigd in 5 talen, waaronder het Nederlands) en daarna doorgereisd met de catamaran ferry naar Koh Tao, onze bestemming voor de komende 5 dagen.